Promocija knjige Prof. dr Dragana Bataveljića „Tako je živeo i stvarao Dragiša Nedović“

Print Friendly, PDF & Email

Promocija knjige Prof. dr Dragana Bataveljića „Tako je živeo i stvarao Dragiša Nedović“

9.marta uveče u restoranu „Bela Lađa „u Ćupriji održana je promocija knjige Prof. dr Dragana Bataveljića „Tako je živeo i stvarao Dragiša Nedović“

Prof. dr Dragan Bataveljić sa članovima kluba

Bela Lađa „je predivan brod restoran koji se nalazi stotinak metara niže od ušća reke Ravanice u Veliku Moravu .Skupilo se probrano društvo iz Ćuprije ,Kragujevca i okoline .Svima je zajednička želja da pomognu jedan drugom ,da služe za zajedničko dobro -kako to oni vole da kažu .A oni su uglavnom članovi udruženja Rotary klub „Ćuprija Morava „ To je klub osnovan 1937. godine a reosnovan  22/10/2004.godine Rotаri je orgаnizаcijа poslovnih i profesionаlnih ljudi udruženih širom svetа u cilju pružаnjа humаnitаrne pomoći i potsticаnjа visokih etičkih stаndаrdа u svim profesijаmа i unаpređenjа dobre volje i mirа u svetu. Osnovana 1905, danas ima preko  1,2 miliona članova u preko 34 000 klubova rasutih u više od 200 zemalja sveta.

Misija Rotary Fondacije je unapređenje svetskog razumevanja, dobre volje i mira kroz posvećenost i napore rotarijanaca da se iskorene bolesti, unapredi opismenjavanje i smanji siromaštvo. Ovu misiju ostvaruju rotarijanci i njihovi prijatelji koji dele istu viziju: da svet postane bolje mesto za život.Kada organizuju svoje akcije uvek sebi postavljaju 4 test pitanja i na sva 4. odgovor mora biti DA:

Da li je istinito?

Da li je pošteno prema svima?

Da li će izgraditi dobru volju i bolje prijateljstvo?

Da li će biti od koristi svima?

Davidov Kalupi Jagodina -10% popusta na sve proizvode do Uskrsa !

Test četiri pitanja koje je Herbert Tejlor 1932. godine postavio sebi i zaposlenima u svojoj kompaniji, 11 godina kasnije postao je i zvanični kodeks ponašanja rotarijanaca preveden i odštampan na preko 100 jezika.Te večeri su se okupili na svom standardnom okupljanju ,da daju svoju podršku svom istaknutom članu pri promociji svoje knjige ,da se druže uz čitanje stihova pesama Dragiše Nedovića koje su čitali poznati glumci Vladan Cvetković  i Aca Mileusnić   a iste izvodio deo velikog orkestra “Kragujevac Koncert” sa gitarom ,harmonikom i kontrabasom .Baš toliko koliko treba da se osećaš prijatno sa muzikom na uvce !

<

p class=”western”> [mks_pullquote align=”left” width=”800” size=”24” bg_color=”#00e8b9” txt_color=”#000000”]Prof. dr Dragan Bataveljić je ugledni član tog kluba rođen je 22. aprila 1959. godine u Kragujevcu, gde je završio osnovnu i srednju školu, sa odličnim uspehom. Pravni fakultet u Kragujevcu je upisao 1978, a završio 1982. godine, Fakultetu političkih nauka u Beogradu upisao 1989, a diplomirao 1993. godine. Ekonomski fakultet u Kragujevcu, upisao je 1992, a završio 2003. godine (pre toga je uspešno završio Višu turističku školu u Beogradu).

Magistrirao je 1991. godine na Pravnom fakultetu u Beogradu na temu: “Odnos pravnih pojava i ekonomskih činjenica”, a doktorirao 1995. godine na Fakultetu političkih nauka u Beogradu na temu: “Model podele vlasti u Ustavu Savezne Republike Jugoslavije”.

U periodu od oktobra 1984, do kraja 1989. godine, radio je u Opštinskom sudu u Kragujevcu, najpre kao sudski pripravnik, a zatim kao stručni saradnik. Od početka 1990. do maja 1992. godine, obavljao je funkciju predsednika Veća mesnih zajednica Skupštine opštine Kragujevac, a posle toga, do januara 2003. godine, funkciju potpredsednika Izvršnog odbora Skupštine Grada Kragujevca. Od 1. januara 1990. godine radi na Pravnom fakultetu u Kragujevcu, gde je biran u sva zvanja, a danas radi kao redovni profesor na predmetima “Ustavno pravo”, “Politički sistem” i “Pravo lokalne samouprave”. Radio je kao profesor na Učiteljskom fakultetu u Užicu od 2000. do 2007. godine (predmet: “Državno uređenje sa školskim zakonodavstvom”) i na Policijskoj akademiji u Beogradu od 1998. do 2007. godine (predmet: “Ustavno pravo i političke institucije”). Takođe, od oktobra 2006. godine, pa sve do danas, radi kao profesor Visoke zdravstveno-sanitarne škole strukovnih studija “VISAN” u Beogradu (predmet: “Zdravstveno zakonodavstvo”).

Već dugi niz godina učestvuje na velikom broju domaćih i međunarodnih naučnih skupova, kao predavač sa svojim naučnim radovima. Autor je 20 knjiga iz različitih oblasti i oko 200 stručnih radova. Uža oblast njegovog interesovanja su federalizam i podela vlasti, evropske integracije, vladavina prava i pravna država. Korisnik je brojnih stipendija inostranih fondacija i zadužbina za studijske boravke i učešće na brojnim međunarodnim seminarima, međunarodnim skupovima i projektima. Aktivan je član Svetske asocijacije pravnika sa sedištem u Vašingtonu od septembra 1995. godine, a za generalnog sekretara jugoslovenskog odbora ove Asocijacije, izabran je marta 2000. godine. Njegov maternji jezik je srpski, a od stranih jezika govori nemački i služi se engleskim jezikom. Od tehničkih sredstava koristi svakodnevno kompjuter.

Kao njegove najznačajnije društvene sposobnosti i osobine mogu se navesti: spremnost za timski rad, dobra komunikacija sa ljudima, spremnost za primanje i prenošenje novih znanja i veština, želja za stalnim usavršavanjem u svojoj struci, otvorenost za druge kulture i mišljenja, a kao organizacione sposobnosti: iskustvo u odnosima sa drugim ljudima, sposobnost organizovanja i upravljanja i rad sa građanima i društvenim grupama. Od umetnički sposobnosti, može se navesti njegova dugogodišnja muzička aktivnost, tj. aktivno sviranje harmonike i klavijatura. Udovac je i otac dvoje dece.[/mks_pullquote]

 


Prof. dr Dragan Bataveljić – je napisao već jednu knjigu o Dragiši Nedoviću a ovo mu je druga, koja ima dosta novih dokumenata ,do sada nepoznatih široj javnosti jer je ta dokumenta čuvala njegova porodica ljubomorno od ostatka javnosti .Tek kada su videli koliko se prof. dr Dragan Bataveljić založio oko te prve knjige oni su mu poverili čuvanje tih dragocenih podataka i dali dozvolu da ih objavi .

A sada malo o sadržini knjige tj. o burnom i teškom životu D R A G I Š E  N E D O V I ĆA (1916 — 1966)

 

O mom životu malo ko god znade.

Dali sam sretno provodio vek.

Živeo sam druže u večitoj bedi.

Pesma mi je bila uteha i lek.

Nedović Dragiša- Kragujevac, 6-XII-52 god.

Dragiša Nedović – Sećanje kroz njegove pesme

 

O DRAGIŠI…

<

p style=”text-align: center;”>[mks_pullquote align=”left” width=”800” size=”24” bg_color=”#1500db” txt_color=”#000000”]Tekstopisac i kompozitor Dragiša Nedović, rođen je 20. jula 1916. godine u Kragujevcu, gde je živeo i radio sve do svoje smrti, 31. januara 1966. godine. Počeo je da stvara još kao dete, čim je naučio da piše. Njegovi roditelji, otac Andrija i majka Gina, imali su devetoro dece — pet sinova i četiri ćerke, ali su dva sina i jedna ćerka umrli vrlo rano. Tri ćerke Verka, Nada i Milica bile su udate u Beogradu, gde su živele sa svojim porodicama sve do kraja života. Sahranjene su u Beogradu u svojim porodičnim grobnicama. Tri sina Dragiša, Dragoljub i Lazar, ostali su u Kragujevcu. Tu su živeli, radili, umrli i sva trojica su sahranjena u zajedničkoj porodičnoj grobnici na gradskom groblju u Kragujevcu. Karakteristično je da su svi umrli relativno mladi i da niko od njih nije doživeo duboku starost.

Dragišini roditelji su bili slabijeg imovnog stanja, pa je on, sa navršenih 16 godina, odlučio 1932. godine da krene pešice iz Kragujevca na put, da bi, kako je on govorio, “narod čuo njegovu muziku”, noseći sa sobom “samo jednu staru, skršenu gitaru”. Putujući kroz Srbiju, nastaju njegove pesme: “Teško mi je Šumadiju ostaviti”, “To je moja Šumadija”, “Siromah sam druže” i druge. Ova poslednja je, na neki način, autobiografska i odslikava njegov životni put. Narod sa oduševljenjem prihvata nove pesme. Put ga vodi dalje u Bosnu, gde počinje da piše bosanske sevdalinke i tu nastaju njegove pesme trajne vrednosti, kao što su: “U lijepom starom gradu Višegradu”, “Iz Bosne se jedna pesma čuje”, “Prođoh Bosnom kroz gradove”, “Bosanske me pesme zaniješe” i brojne druge, a narod, na ovim prostorima, sa velikim žarom prihvata nov Dragišin stil. Posle dužeg boravka u Bosni, po varošicama i gradovima, Dragiša nastavlja putovanje i stiže u Dalmaciju, gde sada, inspirisan novim motivima — morem, brodovima i lepim primorkama, odmah počinje sa pisanjem i komponovanjem, pa tu nastaju nova dela: “O lipa ti neznanko”, “Kad si bila mala Mare”, “O brodiću beli”, koje Dalmatinci prihvataju sa velikim oduševljenjem.

Naime, ove pesme brzo pronalaze svoje mesto u muzici toga vremena i ubrzo postaju “izvorne”, “kultne”, što je bio osnovni razlog nepoznavanja i nepriznavanja autorstva ovih pesama. Ništa bolja situacija nije bila ni u drugim krajevima bivše Jugoslavije, a posebno u Srbiji, gde su mnoge pesme, zbog svoje lepote i vrednosti i opšteg prihvatanja, smatrane “narodnim” pesmama, čiji autor nije poznat. Time je Nedoviću bilo uskraćeno njegovo autorsko pravo na svojim pesmama.

Posle više godina, Dragiša se vraća u Srbiju i nastavlja sa pisanjem, sada sa velikim životnim i umetničkim iskustvom. On je bio čovek inspiracije. U određenom trenutku nalazio je motive za pisanje pesama, pa je reči, koje su tada navirale, zapisivao gde, kada i na čemu je to mogao: sam ili u društvu, u kući ili kafani, ujutru ili uveče, na izletu sa porodicom ili prijateljima i kolegama, na kovertama od pisama ili običnim papirićima, na nekom kartonu koji se tu zatekao i slično. A posle je sve to ponovo prepisivao, menjao, ulepšavao, pravio nove verzije i dovodio do savršenstva. Bio je pun mašte i novih ideja.

Dolazi rat, okupacija, a Dragiša sa velikim brojem Kragujevčana biva izveden na streljanje 21. oktobra 1941. godine. Međutim, kada je došao red na njegovu grupu, on, kao već poznati pisac, biva izdvojen i deportovan u Nemačku u Dormagen, gde kao zarobljenik provodi 4 godine. Kada se vratio iz zarobljeništva, u svoj rodni grad Kragujevac, biva razočaran, jer saznaje da je veliki deo njegovih tekstova uništen. No, to ga ne obeshrabruje, već sa još većim žarom nastavlja da piše i komponuje. Pojavljuju se i drugi kompozitori sa sličnim stilom, Dragiša stupa u kontakt sa njima, a kao rezultat njihove saradnje jeste osnivanje Prvog udruženja kompozitora i pisaca pesama i igara sa narodnim motivima.

Međutim, sudbina počinje da se poigrava sa Dragišom i on 1950. godine oboljeva od tuberkuloze, pa nastaje njegova tužna pesma “Pluća su mi bolna, zdravlja više nemam”, koja ubrzo biva zabranjena za javno izvođenje, s obzirom da je, u to vreme, veliki broj mladih ljudi oboljevao od ove opake bolesti, pa je ova pesma izazvala nekoliko samoubistava. Naime, tada, za tuberkulozu nije bilo leka, sve do pronalaska penicilina, pa zahvaljujući tome Dragiša biva spašen, ali ne zadugo. Godine 1959. postaje srčani bolesnik. Sada zna da je tu blizu kraj i kreće da piše velikom žestinom, pa nastaju pesme: “O mom životu”, “Zašto pesme pevam”, “Pesma harmonici” i druge.

U zimu, 31. januara 1966. godine prestalo je da kuca njegovo srce. Umro je od infarkta srca, u svom rodnom Kragujevcu.

Preneto sa ovog linka .[/mks_pullquote]

FACEBOOK ALBUM SA SLIKAMA

 

Jagodina news logo

 

 

Related posts