Psihijatrijski slučaj Bore Stjepanovića

Print Friendly, PDF & Email

Psihijatrijski slučaj Bore Stjepanovića

O autošovinizmu i srbofobiji već dugo je najbolje učiti od srpskih glumaca. Što je neki glumac manje napravio u karijeri to su mu izjave opakije i srbofobnije. Tako Bora Stjepanović nedavno za bosanske medije izjavljuje kako je: “pravoslavlje budalaština, a Kusturici zbog vraćanja pravoslavlju treba psihijatar!” Stjepanović, veliki glumac i umjetnik bez i jedne glavne filmske uloge u više od 40 godina karijere napada Emira Kusturicu, najvećeg režisera ovih prostora svih vremena, koji je dobio sve moguće nagrade, a bez Oscara je ostao samo zato što je hrabro stao na stranu Srba onda kad je antisrpska propaganda bila najgora.

Emir Nemanja Kusturica
Emir Nemanja Kusturica

Bora Stjepanović je uglavnom glumio nakaze, budale i ološ, pa je vjerovatno tokom tog intervijua pomislio da je u nekoj od tih uloga. Identifikacija sa ulogom kod glumaca je česta. I tako Stjepanović koji se sam ponaša kao slučaj za posmatranje proziva Kusturicu da je slučaj za psihijatriju?! Smeta mu što Kusturica priča o Božiću koji je naša hiljadugodišna tradicija, a ne smetaju mu bradate vehabije i džamije na svakom kutku Sarajeva, pa nekad najveći srpski grad izvan Srbije izgleda kao Bagdad, a Bosna u kojoj su tokom cijelog srednjeg vijeka stolovali srpski kraljevi sad sve više poprima izgled islamske đamahirije! Ne smetaju mu zabrađene bule u svakom bosanskom gradu, ali mu smeta pravoslavlje.

Za njega je jedan musliman koji se vratio u vjeru svojih djedova psihijatrijski slučaj, ali mu nisu psihijatrijski slučaj hiljade muslimana u Bosni koji vjeruju da ih ako se raznesu bombom nakon smrti čeka 70 djevica u raju i da Bog od njih traži da skrate nogavice na pantalonama. U zemlji koja ima najviše dobrovoljaca ISIL-a poslije Sudijske Arabije na svijetu, u kojoj teroristički kampovi niču kao gljive poslije kiše, čiji je glavni grad imao 130 logora za Srbe i potpuno očišćen od Srba, on se našao prozivati jednog muslimana koji se vratio u autentičnu vjeru svojih predaka. Muslimana koji odbija i onaj islam koji su mu na sablji donjeli turski osvajači protiv kojih su njegovi pradjedovi ratovali i ovaj vehabijski islam koji se danas širi Bosnom kao zaraza. Jer islamski fundamentalizam je virus, a pravoslavlje vakicna.

Da su svi da muslimani u Bosni i Raškoj kao najveći od njih – Emir Kusturica, Meša Selimović, Dževad Galijašević, Salih Selimović i da priznaju i poštuju svoje srpsko porijeklo onda ne bi pristali da budu oružije u rukama neosmanističkih, katarski, saudijskih, zapadnjačkih i ko zna čijih interesa. Onda im Bosna ne bi bila ovako razvaljena i uništena. Povratak srpstvu, svojoj izvornoj nacijiu i vraćanje svetosavlju, najvećoj riznici duhovnosti jedini su ispravni put za bosanske muslimane.

Stjepanović i Kusturica su dokaz da nije Srbin onaj koji se preziva na -ić, nego da samo onaj koji ima dovoljno časti, hrabrosti i poštenja da slijedi taj težak put srpstva. U svojim filmovi Stjepanović je glumio nakaze, ološ i luđake, možda bi bilo dobro da u životu ako već ne može Srbina, bar počne glumiti čovjeka.

[mks_pullquote align=”left” width=”800” size=”20” bg_color=”#000000” txt_color=”#FFF”]Režiser Emir Kusturica otišao je je i korak dalje, pa se krštenjem u manastiru Savina, s krštenim imenom Nemanja, vratio pradedovskoj veri.– Moja porodica je poreklom srpska, pravoslavna. Moj otac je rođen kao musliman, ali je, pre svega, bio Srbin. Moja majka je takođe iz muslimanske porodice. Ali, ona se ne identifikuje ni s jednom religijom. Veruje u snagu ljubavi. Ja svoju nacionalnost zasnivam na svom jeziku. To je ranije bio srpskohrvatski, danas je to srpski. Ovo nacionalno kulturno nasleđe definiše, dakle, moj identitet. Ali, ja se osećam takođe i Crnogorcem, jer mentalitet brđana je blizak mom – poverio se svojevremeno francuskom „Figaru“.[/mks_pullquote]

 

 

Related posts